Acımasızca geçip giden zamandan geriye kalan sadece yalnızlıklar olur.Yaşlanan bugün bavulunu topluyor ve son vedası ,tıpkı dün gibi köşeye çekilip ağlıyor.Bense yarına penceremde bakma gafletindeyim.Gözlerim dolu ve ellerim tutuklu yüzüme,dudaklarım kilitli,hoşçakal bugün sen de yolcusun,dünlerimde sorgusun ve on sekizlik yorgunsun.Hiddetinle,gidenlerle yarınım kapıda bekliyor ve son veda zamanı.Saçlarında saklı karbeyaz ve gözlerinde hep telaş,panik.Silik resimler ortasında bir küçük çocuktum hep,her geçen dün tıpkı sen gibiydi.Giden o eski dünler ,geçmişin karanlığında anılarımdı,ben sırtlamaz oldum onları,hep selam gönderdim.Geride kalana kanıtım yoktu yarına,yolcularımla ağladım, hiç misafir olmamıştı kimse bunu ben anladım.Sonbaharda katil oldu rüzgarlar,öldü tüm yapraklar,yağmurlar oldu gözyaşım ve rüzgar oldu ruhlar,estiler yavaşça.Sen misali ağlamıştı hen dun usulca.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder