DAYANMAK ZOR

karanlık bir odada benim canımı sıkan herzaman yaşadıklarım.Yelkovanın o tık tık sesi,akrebin üzerinden geçerken zamanın bir dakika ileri gitmesi.Sokaktaki köpeğin seni uyutmak istemeyen havlaması.Odanın camına yansıyan bir ışığın gözüne takılması.Kendince kurduğun handikaplı korkuların karanlıkta canlanacakgibi durması.Dönüp durduğun yatağında her yönünde kör bakışların.Yatağında uyurken sanki bir toprağın altındaymışsın hissi.Sabaha yakın ezan sesiyle bir anda doğrulmak.Artık karanlıkta yaşamak aydınlıkta ortaya çıkmaktan daha kolay.Hapsettim kendimi,senin sensizliğinle hükümlüyüm!!